Ευχόμαστε σε όλους Καλές Γιορτές !

Επισκέπτες
 Σήμερα : 14 
 Εχθές : 13 
 Συνολικά : 48294 
17.12.2017, 12:04 Europe/Athens

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Άνοιξη και Πασχαλιά

Άνοιξη και Πασχαλιά



Ήρθαν και πάλι τα χελιδόνια, χαρούμενα, ντελικάτα κι ευτυχισμένα, φορώντας το ολόμαυρο φράκο τους, τρεμοπαίζοντας στον άνεμο τις ψαλιδωτές ουρές τους και κάνοντας επιδέξιες βουτιές στο κενό, εξερευνώντας και οριοθετώντας τις παλιές ποτέ όμως ξεχασμένες φωλιές τους!

Θα έχουμε και πάλι νέα ζευγαρώματα, νέους απογόνους, υπαρξιακά μαθήματα, μα και την σιγουριά τους, ότι θα παραμείνουν για πάντα φίλοι τους οι άνθρωποι!

Προάγγελοι της άνοιξης, ταξιδεύουν κάθε χρονιά χιλιάδες χιλιόμετρα για να ξανάρθουν στην χώρα μας και να μας χαρίσουν την όμορφη παρουσία τους, το ζωηρό τιτίβισμά τους, μα και το γλυκό αντάμωμα στη παλιά φωλιά τους στο μπαλκόνι μας.

Και μοιάζουν ξαφνικά σαν να ξυπνούν όλα γύρω μας ...........

Ο ήλιος έχοντας την πρωτοκαθεδρία, έδιωξε και τα τελευταία μαύρα σύννεφα που εμπόδιζαν την θαλπωρή του να φθάσει στην γη. Κουράστηκε πια να ταξιδεύει πίσω από γκρίζους όγκους, κεραυνούς και αστραπές. Πρέπει να ανασκουμπωθεί γιατί ο χρόνος δεν περιμένει, τρέχει και οι εποχές διαδέχονται γοργά η μια την άλλη.

Παρατηρεί τον οργασμό της φύσης, που σαν καλή νοικοκυρά τρέχει ολημερίς να τα προκάνει όλα. Έστρωσε περίτεχνα το καταπράσινο χαλί της, σκόρπισε πάνω του κάθε λογής χρωματιστά λουλούδια, στόλισε τα γυμνά κλαδιά με φουσκωμένα μπουμπούκια και πράσινα φυλλαράκια. Έπλυνε και κρέμασε την μεταξένια γαλάζια κουρτίνα τ’ ουρανού, συγκρατώντας την με χρυσές κορδέλες σε πόρτες και παραθύρια. Και του ζητά να έρθει να ζεστάνει, να ζωντανέψει, να επωάσει και να βοηθήσει να γεννηθεί και πάλι η ζωή, που παραμένει για μήνες καθηλωμένη κάτω από την γη και πίσω από τις κλειστές πόρτες.

Κι αυτός με τ΄ άσπρο του τ’ άλογο και με την Περσεφόνη ορθή στο άρμα του, γυρνά σε αγρούς και λιβάδια, σε βουνά και λαγκάδια ολημερίς.

Και όλα ξυπνούν στο πέρασμά τους, μπαίνοντας σ’ ένα κύκλο χορού που μόλις άρχισε.........

Και πέταξαν οι ακούραστες μέλισσες και γήτεψαν την πρώιμη γύρη και γονιμοποίησαν τα άνθη των καρποφόρων για να μας χαρίσουν τον πλούτο των καρπών τους το καλοκαίρι! Και παρασύρθηκαν από το ανοιξιάτικο δροσερό αεράκι οι πλουμιστές πεταλούδες, που λες μεθυσμένες από τα χρώματα και τ΄ αρώματα δεν σταματούν να τριγυρνούν και να ρουφούν τους φρέσκους χυμούς!

Και πέταξαν μαζί τους κι άλλα μικρά φτερωτά τ’ ουρανού, πότε ψηλά και πότε χαμηλά, απολαμβάνοντας τούτη την αναπάντεχη νεοφερμένη πλουμιστή ομορφιά.

Κι αναρριχήθηκαν οι τριανταφυλλιές σε πέργολες και μάντρες και κρέμασαν τις ταξιανθίες τους σαν τσαμπιά να πλανεύουν όποιον τις κοιτάζει!

Και κιτρίνισαν τα λιβάδια από σπάρτα και μαργαρίτες κι άνοιξαν τα κλειστά κεφαλάκια τους οι τουλίπες, στο κάλεσμα του ήλιου. Κουτσουπιές και πασχαλιές ντυμένες στα λιλά, χάρισαν στον άνεμο την ευωδιά των αρωμάτων τους, θεωρώντας τον μόνο ειδικό να τις σκορπίσει χαρίζοντάς τις ..........!

Ζήλεψαν κι οι νοικοκυρές από αυτόν τον οργασμό της φύσης και μπήκαν κι εκείνες στον χορό. Ήρθε η άνοιξη είπαν, έρχεται κι η Πασχαλιά στο κατόπι........

Το λένε τα πουλιά, το λένε τα λουλούδια, το φωνάζει το λαμπρό γαλάζιο τ’ ουρανού, το αριστοτεχνικό πέταγμα των γλάρων πάνω απ’ το απέραντο γαλάζιο του πελάγου, το γλυκό κελάηδημα των αηδονιών τις νύχτες, η ζέση του ήλιου που διαφεντεύει το σύμπαν!

Κι ανασκουμπώνονται και ξεκινούν για να φέρουν κι εκείνες την άνοιξη και την Πασχαλιά στα σπίτια τους. Οργασμός και συναγωνισμός μέσα κι έξω.......

Και λάμπουν και μοσχοβολούν τα σπίτια από καθαριότητα και μυρωδιές και γεμίζουν τα βάζα με άνθη και τα καλαθάκια με πασχαλιές και κόκκινα αυγά κι ανοίγουν οι εκκλησιές και οι καρδιές για να δεχθούν την αγάπη!

Και αναβιώνουν και ζουν οι Χριστιανοί το μαρτύριο του Χριστού, στις ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδας και στολίζουν εικόνες και Επιταφίους και ραίνουν με μύρο και άνθη «Το επί του ξύλου κρεμάμενο σώμα Του».

Και δακρύζουν στη «Ζωή εν τάφω» και στην κραυγή της Παναγιάς μας στο «Ω γλυκύ μου έαρ». Και εκεί που η λύπη πλημμυρίζει τις ψυχές, έρχεται η ώρα του θαύματος της Αναστάσεως και ο αναστεναγμός γίνεται γέλιο, η πίκρα χαρά κι η απελπισία, ελπίδα. Κι όλα μοιάζουν να έχουν την σειρά τους σε τούτη τη ζωή γιατί «Όλα με σοφία τα εποίησες Θεέ μου».

Σε μια ρόδα που γυρνά, οι τέσσερις εποχές του χρόνου. Ποια να διαλέξεις;

Όλες μαζί και κάθε μια ξεχωριστά, έχουν την χάρη τους, μα καμιά τους δεν θα μπορέσει ποτέ να υπάρξει μόνη της!

Μήπως έτσι δεν είναι κι η ζωή μας; Μια συνεχής εναλλαγή στιγμών, ένα πέταγμα πεταλούδας στον άνεμο, μια τρελή βουτιά χελιδονιού στο κενό, μια άνοιξη κι ένας χειμώνας.........

Ένα «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» κι ένα «Χριστός Ανέστη».

Ας αφήσουμε την ζωή να κυλά χωρίς γκρίνιες, τις αισθήσεις μας να αφουγκράζονται και να δέχονται ότι μας χαρίζεται κι ας είναι και τούτο το Πάσχα λαμπερό, με την άνοιξη να το στολίζει, με τις καρδιές μας να το ζεσταίνουν, με το Αναστάσιμο φως να το λαμπρύνει! Κι ας είναι φτωχότερο το τραπέζι μας, αν έχουμε κάτι προσφέρει από τα επί πλέον! Κι ας είναι το τσούγκρισμα των αυγών η μόνη μας αντιπαράθεση.........

Λέτε να τα καταφέρουμε;


Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα


3 Μαρτίου 2017


Φετοκάκη Μαρία



  © 2011 - 2017 vasileoniko.gr

Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης