Ευχόμαστε σε όλους Καλές Γιορτές !

Επισκέπτες
 Σήμερα : 14 
 Εχθές : 13 
 Συνολικά : 48294 
17.12.2017, 12:01 Europe/Athens

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Μια εκ βάθους εξομολόγηση

Μια εκ βάθους εξομολόγηση



Είναι στ’ αλήθεια η εξομολόγηση μιας μάνας, γλυκιά, αγνή, πασπαλισμένη με γύρη κι αρώματα, με ευωδιές κι ανάσες, τούτου του πραγματικά ολάνθιστου μήνα του χρόνου; Μια μέρα του Μαγιού, μια μέρα της Άνοιξης.

Μια στιγμή, μια κραυγή, μια χαρά, μια λύπη, μια σκέψη, μια μπόρα, μια λιακάδα! Έτσι όπως την περιγράφει....Μια στιγμή, μια ζωή!

Να θυμάσαι παιδί μου τα σημαντικά και να ξεχνάς τ’ ασήμαντα. Τι κι αν το σώμα γέρασε, τι κι αν ο νους κουράστηκε να σκέπτεται, η καρδιά δεν σταματά το ταξίδι της γιατί βρίσκει κι ακουμπά πάνω στην προσφορά και στην αγάπη!

Ήταν Ιούνιος αρχή κάποιου καλοκαιριού, όταν ένοιωσα τους πρώτους πόνους, βρέθηκα γρήγορα σ΄ ένα λευκό δωμάτιο μαιευτηρίου και γύρω γιατροί και μαίες σ’ μια συνεχή κίνηση γύρω μου. Στάλες ιδρώτα στο μέτωπο μα και στις κόγχες των ματιών, χείλη στεγνά, κρυφός φόβος, κορμί ταλαιπωρημένο από τους συχνούς πόνους, βλέμμα καρφωμένο στο ταβάνι, σαν να ζητούσα κι από εκεί ψηλά συμπαράσταση.

Οι ώρες ατελείωτες και δύσκολες, όμως κάποτε όλα φθάνουν σ’ ένα τέλος κι έτσι το κλάμα σου ήρθε σαν λύτρωση, την ώρα που οι δυνάμεις μου σχεδόν με εγκατέλειπαν. Το πρώτο τρυφερό και ζεστό αντάμωμα των κορμιών μας, το πρώτο αγκάλιασμα, την ώρα που ακούμπησαν το ζεστό λερωμένο ακόμα κορμάκι σου πάνω μου.

Όλη η ηρεμία του κόσμου, όλη η γαλήνη της ακύμαντης θάλασσας, όλη η συγκίνηση!

Η καρδούλα σου σε πανόμοιο χτύπο με την δική μου, το θαύμα είχε επιτευχθεί!

Από τότε το δέσιμό μας έγινε άρρηκτος και άλυτος δεσμός, γόρδιος θα έλεγα, για τα υπόλοιπα χρόνια της παιδικής και νεανικής σου ηλικίας.

Όλα είχαν γίνει όπως έπρεπε κι εσύ κουρνιασμένο στην αγκαλιά μου, κοιμόσουν ήρεμα, πότε γελώντας και πότε τρεμοπαίζοντας τα βλέφαρα σου, βλέποντας ίσως αγγελάκια να πετούν γύρω σου!

Η αφή μας έδωσε χάδι, το χάδι τρυφεράδα μα και κινητήριο δύναμη, έγινε δέσιμο.

Το γέλιο σου μου χάριζε όλη την φρεσκάδα τ’ ανέμου κι ένα γλυκό χαΐδεμα στ’ αυτιά μου. Το κλάμα σου ανάλογα με το τέμπο του, είχε και την δική του επεξήγηση.

Πονάω, πεινάω, έχω λερωθεί.....Κι εγώ που σε είχα μάθει πια καλά εκτελούσα αδιαμαρτύρητα τα θέλω και τα πρέπει σου!! Ερμηνείες χωρίς πολλές- πολλές κουβέντες. Γιατί έπρεπε να τα προλαβαίνω όλα........

Δυο συλλαβές στα πρώτα σου σωστά ψελλίσματα μου χάρισαν και επίσημα τον τίτλο « μαμά» κι ήταν σαν να μ’ έλουσαν με όλα τ΄ αρώματα του κόσμου, λες κι ανάσανα όλη την δροσερή αύρα της θάλασσας, λες και άνθισαν χιλιάδες άνθη γύρω μου.

Μια στιγμή, μια ζωή, είπα και συνέχισα.....Προσπαθούσα να ερμηνεύσω τα θέλω σου η τις ατελείωτες τσάτρα- πάτρα κουβέντες σου κι όταν τα μάγουλά σου γινόταν τριανταφυλλένια ήξερα ότι κάτι σε είχε θυμώσει!

Στα δυο σου μάτια ψάρευα όλες τις αλήθειες του κόσμου κι ας ήταν πάντα γεμάτα απορία! Την ώρα του φαγητού σου δεν θέλω ούτε να την θυμάμαι. Κλειστά πεισμωμένα χείλη και άρνηση...

Μα πως θα μεγαλώσεις σου έλεγα, λες και θα μου απαντούσες.......Στον ερχομό της αδελφής σου ήμουν πιο εξοικειωμένη με τον τοκετό και τα επακόλουθα του.

Σε λίγες ημέρες ανασκουμπώθηκα για να τα επαναφέρω όλα σε τάξη, έχεις λοιπόν δυο παιδιά, βλέπεις που τα κατάφερες, είπα στον εαυτό μου!

Εσύ όμως πήρες γρήγορα την θέση του μεγάλου αδελφού, όταν ήσουν μπροστά μας και του τιμωρού όταν την ξεμονάχιαζες......

Σκέπτομαι πόσα βλέπει μια μάννα, μα και πόσα ξέρει ότι γίνονται πίσω από την πλάτη της! Καβγάδες τρικούβερτοι, για μικρά και ασήμαντα πράγματα, για ψύλλου πήδημα!

Η καθημερινότητα ίδια κι απαράλλακτη κάθε μέρα, οι ώρες όμως του ύπνου τους λύτρωση του κορμιού και της σκέψης μου....

Και τα χρόνια περνούσαν κι όλα άλλαζαν μαζί με τις ηλικίες μας, εκείνο που δεν άλλαζε όμως ήταν οι ρόλοι μας.

Εσείς σκυμμένοι πάνω από τα βιβλία σας τους χειμώνες και στα τιτιβίσματά σας τα καλοκαίρια. Χελιδονάκια στον άνεμο, που σας ξεγελούσε και σας παρέσυρε σε νέα πετάγματα, σε ανηφοριές και κατηφοριές, σε γνώσεις και προσπάθειες!

Κι εγώ στο βασίλειό μου, εστεμμένη νοικοκυρά και εργαζόμενη, χωρίς θρόνο, μάνα σύζυγος, κόρη και πάλι απ’ την αρχή. Μια εργαζόμενη μητέρα μια καλή νοικοκυρά!

Κι όπως περνούσαν τα χρόνια κι εσείς αποδεσμεύατε σιγά -σιγά τις υπάρξεις σας από μένα, τόσο εγώ ανησυχούσα για την εξέλιξή σας. Και τότε θυμόμουν τα λόγια της δικής μου μητέρας: Μικρά παιδιά μικρά βάσανα, μεγάλα παιδιά μεγάλα βάσανα.... παιδάκι μου και πελαγοδρομούσα στις σκέψεις μου!

Οι σχέσεις μας διαρκώς άλλαζαν, μήπως όμως δεν άλλαζαν και οι καιροί; Τώρα οι αγκαλιές έγιναν βιαστικές και τα φιλιά πεταχτά στην πόρτα. Σχολείο, φροντιστήριο, ξένες γλώσσες, ήθελα να σας συμπαρασταθώ και να σας βοηθήσω.

Μην ασχολείσθε με άλλα πράγματα σας έλεγα, τα καταφέρνω και μόνη μου, εσείς τα μαθήματά σας. Και βέβαια το βράδυ δεν ήξερα πως να ηρεμίσω το κορμί μου.

Τι σημαίνει αλήθεια η λέξη μάνα; Μια λέξη όπως όλες οι άλλες, ένα ουσιαστικό γένους θηλυκού, μια ύπαρξη δοτική και ταγμένη; Τι απ’ όλα ή όλα μαζί;

Τα μπορώ και τα θέλω σου δεν συμβαδίζουν πιά με την ηλικία σου, γιατί τότε οι δυνάμεις μας μάς παίζουν κρυφτό. Ζεις και υπάρχεις για τα δημιουργήματά σου......

Τα χρόνια που πέταξαν σαν τα πουλιά όπως λες, έφεραν νέες υπάρξεις στο προσκήνιο, παιδιά που δεν γέννησες, αλλά που τα λες δυο φορές παιδιά σου.

Τα χρόνια που πέταξαν σαν τα πουλιά όπως λες, έφεραν νέες υπάρξεις στο προσκήνιο, παιδιά που δεν γέννησες, αλλά που τα λες δυο φορές παιδιά σου.

Μπορώ λοιπόν να σε ρωτήσω ποια στ’ αλήθεια είσαι; Και αν μπορώ να κάνω κι εγώ κάτι για σένα;

Μπορώ να μπολιάσω με την ίδια αγάπη που μου έδωσες, την ψυχή των παιδιών μου;

Μπορώ να απαλύνω την μοναξιά της θλίψης σου και να σκουπίσω τον ιδρώτα των φόβων σου, που έχει ριζώσει ανάμεσα στις δυο βαθιές ρυτίδες του μετώπου σου;

Μπορώ να αποτρέψω το ράγισμα του εύθραυστου μυαλού σου, έτσι ώστε να σκέπτεται σωστά ως το τέλος; Και σίγουρα μπορώ να σου χαρίσω ένα μεγάλο ευχαριστώ κι ένα γλυκό φιλί, αύριο που είναι και πάλι η γιορτή σου.

Μητέρα. Χρόνια Πολλά...


12 Απριλίου 2017


Φετοκάκη Μαρία



  © 2011 - 2017 vasileoniko.gr

Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης