Ένας δικτυακός τόπος αφιερωμένος στο χωριό μας!

Επισκέπτες
 Σήμερα : 29 
 Εχθές : 29 
 Συνολικά : 101866 
29.11.2021, 14:34 Europe/Athens
Γιορτάζουν

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Πολιτισμός και Τέχνη ανταμώνουν στην Καλαμάτα

Πολιτισμός και Τέχνη ανταμώνουν στην Καλαμάτα



Ξεκλειδώνουμε το παλιό μπαούλο των αναμνήσεών μας και έκπληκτοι νοιώθουμε τις αισθήσεις μας ζωντανές κι ακούραστες, όλες οι μυρωδιές, οι ανησυχίες, οι εικόνες κι οι θύμησες, παρουσιάζονται αίφνης εμπρός μας!
Κρυστάλλινες θάλασσες, γάργαρα ποτάμια, πράσινες βουνοκορφές, πυρακτωμένα ηλιοβασιλέματα, σπήλαια και βάθρες, κάστρα και θέατρα, αγάλματα και κτερίσματα, ανεμώνες και κυκλάμινα, κηρήθρες και μέλι, μανταρίνια και διάφανα δάκρυα μαστίχας, ρετσίνα και ούζο, χταπόδι και κάπαρη, όλα τα είδαμε και τα βιώσαμε, μα δεν πάψαμε ποτέ, να θέλουμε να συνεχίσουμε να τα ζούμε……Φοβηθήκαμε όμως και το κλείσαμε βιαστικά, μη και σκορπίσουν οι μνήμες, μη χαθεί η ομορφιά, μη προδοθούν οι σκέψεις, μη χαθούν οι μυρωδιές……
Εκεί λέμε να τις φυλάξουμε, όταν τα πόδια δεν σεργιανούν πιά κι όταν τα θέλω μας γίνουν ανήμπορα κι εκείνες θα συνεχίσουν ίσως να διεκδικούν!
Πριν η αυλαία αρχίσει να κλείνει και να κρύβει την σκηνή της ζωής μας, εμείς ταξιδευτές σε τακτά διαστήματα ανακαλύπτουμε ξανά την πατρίδα μας, περπατώντας τόπο - τόπο, μονοπάτι - μονοπάτι, σκαρφαλώνοντας σε ήπιες αναβάσεις, γλιστρώντας δίπλα σε βιαστικά ποτάμια με τον παφλασμό του νερού τους να ρυθμίζει τον βηματισμό μας!
Μέσα από την μέτρια ταξιδιωτική εμπειρία μας, μάθαμε ότι οι διεθνείς αναγνωρίσιμοι παράδεισοι, ουδεμία σχέση έχουν με τους δικούς μας!
Βέβαια από την άλλη, το να ζεις εδώ μοιάζει σαν να ακροβατείς πάνω σε τεκτονικές πλάκες, που χορεύουν κάτω από τα πόδια σου και που ανά πάσα στιγμή μπορούν να σε παρασύρουν. Υπάρχει γύρω μας μια ένταση, μια έλλειψη εμπιστοσύνης, προβληματισμοί και αμφιβολίες, που μας βασανίζουν, η φυγή είναι μια λύση, να απομονώνεις τις δυσκολίες και να απελευθερώνεις τα θέλω και τα μπορώ σου……
Έτσι επιστρέψαμε με την Πολιτιστική Συντροφιά, αρχές φθινοπώρου, στην αγαπημένη Μεσσηνιακή γη, στην γη της ελιάς, της συκιάς, των πλουμιστών μαντηλιών και των θαυμαστών αρχαιολογικών χώρων. Στη γη που δεν πέφτει ποτέ σε χειμερία νάρκη, που ύψωσε σημαίες και λάβαρα, που νίκησε σε ναυμαχίες και μάχες, που έχτισε κάστρα και παλάτια, που πίστεψε στον πολιτισμό και που παρά τις μεγάλες πληγές του σεισμού του 1986, στέκει αγέρωχη, υγιής, ανανεωμένη, εμπορικά και τουριστικά ανεπτυγμένη! Με ένα ζωντανό αεροδρόμιο που σήμερα δέχεται κόσμο από 26 διαφορετικούς προορισμούς.
Μια πόλη θαύμα, με τα χιλιάδες αναστηλωμένα νεοκλασικά κτίρια και αρχοντικά, με ποδηλατοδρόμους και με το όμορφο παραθαλάσσιο, πλακόστρωτο σεργιάνι της. Με τον Ταΰγετο στα ανατολικά της να την προστατεύει από τους δύσκολους χειμώνες, κρατώντας το χιόνι στις γρανιτένιες πλάτες του και στις κορφές του, για να μην την παγώνει!
Όμορφη, λαμπερή, πολιτισμένη, καθαρή η κόρη του Σταύρου Μπένου δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από κάποιες άλλες μεγάλες Ελληνικές πόλεις.
Εδώ δεν πλήττεις ποτέ, έχεις τόσα να δεις και πολύ περισσότερα να κάνεις!
Στολίδι της πόλης οι ναοί, τα μουσεία της, (αρχαιολογικό, λαογραφικό, σιδηροδρόμων, το Ωδείο της κλπ). Σημαντικό επίσης, είναι το νεοκλασικό κτίριο που στεγάζει όλο τον πλούτο και την ιστορία των νεωτέρων χρόνων της πατρίδας μας, το μουσείο «Βικτώρια Καρέλια» που είναι δωρεά της κ. Βίκυς Καρέλια, πρώτης προέδρου του λυκείου Ελληνίδων Καλαμάτας!
Μια βόλτα ψηλά στο κάστρο των Βιλεαρδουίνων, με την Ακρόπολη των αρχαίων Φαρών ( Φαραί η αρχαία ονομασία της) θα σας ανταμείψει!
Η αποκάλυψη του αρχαιολογικού χώρου της αρχαίας Μεσσήνης, το στάδιο, η παλαίστρα, το θέατρο, τα ψηφιδωτά και τα ζωγραφισμένα δάπεδα, το θησαυροφυλάκιο, ένας τεράστιος χώρος που συνεχώς ανακαλύπτεται από την σκαπάνη του Π Θέμελη και των συνεργατών του. Το λαμπρό παλάτι του βασιλιά Νέστορα, στην Πύλο, οι απαράμιλλης τεχνοτροπίας θολωτοί τάφοι, που συχνά συναντάς σε όλο τον νομό.
Το καλαίσθητο Νιόκαστρο της Πύλου με όλο τον εσωτερικό πετρόχτιστο πλούτο του. Η Γιάλοβα, η Σφακτηρία με την προστατευτική θέση της και με τα μνημεία των πεσόντων συμμάχων μας, στο γρανιτένιο λεπτοκαμωμένο κορμί της! Η Μεθώνη με το Μπούρτζι της, αφημένο στη βορά των αγριεμένων κυμάτων του χειμώνα, μα και στο χάδι της θερινής αύρας! Ξεναγηθήκαμε σχεδόν σε όλα τα σημαντικά της πόλης, εκείνο που έκλεψε την καρδιά μας ήταν το Μουσείο Καρέλια. Ένα σύγχρονο μουσείο παραδοσιακής φορεσιάς, από προσωπικές συλλογές της προέδρου του, που με πολύ μεράκι και προσπάθειες 50 ετών, έστησε. Φορεσιές από την Πίνδο ως το Καστελόριζο και από την Σαμοθράκη ως την Κρήτη, που στήθηκαν ακολουθώντας τον τυπολογικό διαχωρισμό, της μεγάλης λαογράφου μας Αγγελικής Χατζημιχάλη. Ένας χώρος που πρέπει να υπερηφανεύεται για την αισθητική του, χώρος αφαιρετικός, με κυρίαρχο χρώμα το μαύρο & σύνολα που ζωντανεύουν, χάρη στους υποδειγματικούς φωτισμούς της Ελευθ. Ντεκώ. Εκεί η ιστορία κυλάει μέσα από τις χρυσές κλωστές των ντουλαμάδων με την αριστοτεχνία των τερζήδων (ραφτάδων).
Το μουσείο αυτή την περίοδο φιλοξενεί έργα του Νίκου Φλώρου, του καλλιτέχνη που τιθασεύει τα κομμάτια του αλουμινίου. Η Ελληνική ιστορία κυλάει μέσα από μίνι κομμάτια μετάλλου, που πλέκει εντυπωσιακά σε οντότητες και σύμβολα, που διασφαλίζουν αξιόπιστα, την σύνδεση της ιστορίας με τον πολιτισμό. Η ανακυκλώσιμη τεχνική του είναι απόδειξη της ευφυούς σκέψης του, η έμπνευση και η καθ’ ολοκληρία αναγωγή τού απορρίμματος, σε φορέα ιστορικής μνήμης! Το ταπεινό υλικό και η δύναμη της τέχνης!
Ήρωες και ηρωίδες από μέταλλο, ανεπανάληπτο και λαμπρό το θέαμα! Ένας διάλογος λες, ανάμεσα στο χθες και το σήμερα, ανάμεσα στο λαμπρό μετάξι, το ζεστό πολύτιμο βελούδο των φορεσιών και το παγωμένο αλουμίνιο. Ποιό υπερισχύει; Δεν λες απολύτως τίποτα, μόνο βλέπεις! Εκεί η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα σε φυσικό μέγεθος, λάμπει άυλη, μέσα στην πανέμορφη πλουμιστή φορεσιά της, ομοίως και η παρεξηγημένη Πανωραία Χατζηκώστα, ( η Ψαροκώσταινα), στέκει αγέρωχη μέσα στο λαμπερό πολυτελές φόρεμά της! Αποκορύφωση η Ελευθερία του, με υψωμένο το δεξί της χέρι και δαφνοστεφανωμένη, με λαμπερό φόρεμα και χρυσή πόρπη! Υπέρβαση και στις τρείς γυναικείες φιγούρες, αφού το ένδυμα αγκαλιάζει τη φόρμα ενός απόντος σώματος!
Μια Ελληνική σημαία μισοπλεγμένη, μας δείχνει τον τρόπο και την τεχνική της δουλειάς του καλλιτέχνη. Μοιάζει σαν πληγωμένη!
Εύχομαι ο κ. Νίκος Φλώρος, να εκθέσει τα έργα του και στην Αθήνα, για να τα γνωρίσει και να τα θαυμάσει περισσότερος κόσμος.


10 Οκτωβρίου 2021


Μαρία Φετοκάκη



  © 2011 - 2021 vasileoniko.gr
Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης