Ένας δικτυακός τόπος αφιερωμένος στο χωριό μας!

Επισκέπτες
 Σήμερα : 17 
 Εχθές : 22 
 Συνολικά : 106819 
19.05.2022, 20:59 Europe/Athens
Γιορτάζουν

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Πρωταπριλιά και ψέματα

Πρωταπριλιά και ψέματα



Συνηθίζουμε όλοι μας να δικαιολογούμε τον εαυτό μας όταν λέμε ψέματα!
-Έλα βρε αδελφέ, ένα αθώο ψεματάκι σου είπα κι εσύ το πίστεψες; ή
-Υπάρχουν φίλε μου και τα αναγκαία ψέματα που χρειάστηκε να πεις κάποτε, έτσι δεν είναι;
Το κακό είναι ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, σε κάθε δυσκολία ή σε κάθε στρίμωγμα, βρίσκουμε την πιο εύκολη λύση κι ένα μικρό αθώο ψεματάκι βγαίνει απ’ τα χείλη μας!
Λέμε λοιπόν πολλές φορές ψέματα, σχεδόν αβίαστα, χωρίς ούτε καν να κοκκινίζουμε!!!
Μα και χωρίς να πείθουμε πάντα τους άλλους...υποσυνείδητα, προσπαθούμε δηλαδή να δικαιολογήσουμε την αιτία που μας κάνει να τα λέμε.
Δικαιολογείται όμως το ψέμα;
Και όταν αποκαλυφθούμε τι κάνουμε, συνεχίζουμε να το υπερασπιζόμαστε ή ζητάμε συγνώμη; Γράφει ο Γερμανός φιλόσοφος Νίτσε:
«Αυτός που δεν μπορεί να πει ψέματα, δεν ξέρει ποια είναι η αλήθεια».
Και ο λαός μας επίσης λέει:
«Αλήθεια δίχως ψέματα, φαΐ χωρίς αλάτι».
Μα και ο φιλόσοφος Αριστοτέλης μας δίδαξε...
«Ο δε ψευδής λόγος, γίνεται παρά το πρώτο ψεύδος».
Θέλοντας να τονίσει, τα κακά συμπεράσματα που ακολουθούν μια πλανεμένη σκέψη ή πως ένα ψέμα μπορεί να έχει αρκετά επακόλουθα...
Μήπως όμως μπερδέψαμε το ψέμα, με την πλάκα και την φάρσα που κάναμε παλιά;
Γίναμε καχύποπτοι στο αστείο και πάψαμε να αυτοσαρκαζόμαστε, φοβόμαστε να πειράξουμε και αντιδρούμε άσχημα πολλές φορές στο πείραγμα των άλλων!
Ξεχάσαμε τα καμώματά μας σαν παιδιά και η συμπεριφορά μας θυμίζει δήθεν...
Είναι αλήθεια μόνο η Πρωταπριλιά, ημέρα του ψέματος του αστείου και της φάρσας;
Μακάρι να ίσχυε αυτό, όμως δεν ισχύει, θωρακιζόμαστε πίσω από το ψέμα και ζούμε μόνιμα μαζί του. Και βέβαια όσο κι αν θέλουμε να το βαφτίζουμε αθώο, δεν είναι πάντα...
Σήμερα λέμε περισσότερα ψέματα από αλήθειες με αποτέλεσμα να πηγαίνουν όλα από το κακό στο χειρότερο!
Και βέβαια για να σας κάνω να γελάσετε, ακόμα και οι πολιτικοί μας δικαιούνται την ημέρα αυτή να πουν κάποιο ψέμα, για τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου όμως που δεν το επιβάλλει το έθιμο ποια είναι η αιτία που μας λένε τόσα;
Πως ξεκίνησε όμως να γιορτάζεται το έθιμο αυτό της 1ης του Απρίλη;
Μια ανεπίσημη γιορτή, αφιερωμένη στην ανώδυνη φάρσα και στο έξυπνο αθώο ψέμα.
Το έθιμο ξεκίνησε στην Γαλλία τον 16ο αιώνα, επί βασιλείας του Καρόλου του 9ου την εποχή που άλλαζε το Ιουλιανό Ημερολόγιο σε Γρηγοριανό, το 1564 μ Χ.
Έως τότε η Πρωτοχρονιά εορταζόταν την 1η Απριλίου κάθε χρόνου και βέβαια άλλαξε σε 1η Ιανουαρίου. Δύσκολα το συνήθισαν αυτό λοιπόν οι πολίτες και πολλοί απ’ αυτούς συνέχιζαν να γιορτάζουν την Πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου.
Οι υπόλοιποι όμως που είχαν συμμορφωθεί με το νέο Ημερολόγιο έστελναν στους αντιδραστικούς πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Από πείραγμα λοιπόν μετατράπηκε σε έθιμο.
Άλλη εκδοχή του εθίμου είναι αυτό που έκαναν οι Κέλτες, λαός της βορειοδυτικής Ευρώπης και δεινοί ψαράδες.
Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου, ήταν όμως εποχή δύσκολη για ψάρεμα και έτσι οι Κέλτες έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες και ψέματα για τα άδεια δίχτυα τους.
Είχαν την φαντασία να διηγούνται πολλά ψεύτικα συμβάντα, σχετικά με τις ικανότητές τους στο ψάρεμα. Οι Γάλλοι ονομάζουν την 1η Απριλίου «Απριλιάτικη ψαριά».
Από την Γαλλία το έθιμο τον 18ο αιώνα πέρασε στην Αγγλία και από εκεί στην Αμερική και στον υπόλοιπο κόσμο.
Οι Ρωμαίοι εόρταζαν την Γιορτή της Κοροϊδίας και του ξεγελάσματος, αφιερωμένη στην (Απρίλιο-Αφροδίτη) Venus Aprilis που φανέρωνε την παράλληλη απελευθέρωση του πνεύματος και της φύσης την Άνοιξη!
Το έθιμο έρχεται στην Ελλάδα, από τους Έλληνες ναυτικούς που ταξιδεύουν στα ξένα λιμάνια της Μεσογείου. Γίνεται όμως περισσότερο γνωστό, το 1880 από την εφημερίδα που έβγαζε ο Κορομηλάς και αποκτά ελληνική χροιά, χωρίς όμως να αλλάξει την βασική έννοια του εθίμου.
-Λέμε λοιπόν αθώα ψέματα, προκειμένου να παρασύρουμε και να ξεγελάσουμε το υποτιθέμενο θύμα μας.
-Θεωρούμε τυχερό της χρονιάς, όποιον καταφέρει να ξεγελάσει το υποτιθέμενο θύμα του και άτυχο, το ίδιο το θύμα που θα κουβαλάει όλη την γρουσουζιά επάνω του, τον υπόλοιπο χρόνο!
Στις αγροτικές περιοχές της πατρίδας μας, τα ψέματα λέγονται για να ξεγελάσουν και να περιπαίξουν τα κακά πνεύματα, αλλά και να εξαγνίσουν τις δυνάμεις του κακού.
Πολλά δημοτικά τραγούδια γράφτηκαν για αυτή την ημέρα.
Στην Θράκη το βρόχινο νερό αυτής της ημέρας θεωρείται θεραπευτικό, το μαζεύουν και το δίνουν σε αρρώστους να το πίνουν για ίαση.
Στην Κομοτηνή, λέγανε πως την Πρωταπριλιά το είχαν σε καλό να γελούν για να γίνουν καλύτερα τα κουκούλια τους (εκτροφή μεταξοσκώληκα).
Στην Άνδρο πάλι λένε ψέματα την 1η του Μάρτη και όχι την Πρωταπριλιά.
Στην Γαλλία, το πιο συνηθισμένο έθιμο της ημέρας είναι να καταφέρουν να κρεμάσουν ένα ψάρι στην πλάτη του θύματός τους.
Στην Σκοτία, στο Βέλγιο και στην Σουηδία τα παιδιά κολλούν ένα φύλλο χαρτί στην πλάτη των φίλων τους, των γονιών ή των δασκάλων τους.
Τις περισσότερες φορές, το χαρτί γράφει: «Ρίξε μια κλωτσιά στα πισινά»
Πολλές φορές τα ΜΜΕ έχουν κάνει πετυχημένες φάρσες με ψέματα την Πρωταπριλιά, που μας κρατούν απορημένους για κάποιες ώρες ευτυχώς.
Όπως και να είναι όμως, συνηθίζεται την ημέρα αυτή οι άνθρωποι ν’ αναζητούν μία αιτία που να τους βγάλει από την ρουτίνα της καθημερινότητάς τους και να τους χαρίσει μια χαρούμενη νότα με καλόγουστα αστεία, φάρσες μα και με καλοπροαίρετα ψέματα.
Ας αφήσουμε λοιπόν ελεύθερο τον εαυτό μας, να ζήσει έστω και για λίγο αυτή την διασκεδαστική μέρα και ας μην ξεχνάμε όμως, ότι το ίδιο με εμάς θα κάνουν και κάποιοι άλλοι!
Ας προσέξουμε λοιπόν, και ας μην γίνουμε από θύτες, εμείς τα θύματα!
Καλό μας μήνα λοιπόν και ας διασκεδάσουμε την πρώτη του μέρα!
Εξ άλλου πόσες χαρές μας έχουν μείνει, στις περίεργες μέρες που ζούμε;



Πρωταπριλιά



Σκυμμένη ήμουνα που λες / σ’ ένα τσουβάλι λίρες / όλο χαρά τις άπλωνα/ και φούντωναν οι ελπίδες / τις μέτραγα μία και μιά /καμάρωνα για την θωριά / και φθάσανε τις χίλιες...
Περάσανε ώρες πολλές / και το πρωί σαν ήρθε / με μάτια που ‘βγαζαν φωτιά / τις έσφιγγα στην αγκαλιά.
Οι σκέψεις ταξιδεύάνε και το κορμί λιαζόταν / σε σμαραγδένια πέλαγα / ώρες πολλές πλανιόταν...
Σε ηλιοφώτιστα σαλέ / σε χιονισμένες πίστες / σε στολισμένες αίθουσες / βαρόνοι και αρτίστες
Ανέβηκε, είπαν ο χρυσός / και ο λευκός κι ο μαύρος / ποιος απ’ τους δυο θα νικηθεί / σε ποιόν μένει το θάμπος;
Κι εκεί που εδιασκέδαζα / κι αναστολές δεν είχα / το ξυπνητήρι διέλυσε / ότι λαμπρό κι αν βρήκα……
Πρωταπριλιά ξημέρωσε / και η σκηνή διαλύθει / και την θωριά τους την χρυσή / θα την εφάει η λήθη!
Κουτσουρεμένος ο μισθός / κουτσουρεμένη πλάνη /παρέα με το ΔΝΤ / βουλιάζω στα πελάγη.
Οι λίρες μείναν στ’ όνειρο / στον χάρτη τα ταξίδια / κι οι τράπεζες με κυνηγούν / δεν κάνουν πια χατίρια...!



Πρωταπριλιά



Ψέμα μικρό θε να σου πω /να σε προβληματίσω /κι εσύ την άκρη του να βρεις / και δεν θα σ’ αδικήσω!
Μια άλλη αγάπη γνώρισα / ψηλή και που σου μοιάζει /ξανθές οι μπούκλες στα μαλλιά / και μάτια όλο ατλάζι!
Της έδωσα το χέρι μου / κι ευθύς της εσυστήθειν / είμαι ο Κώστας της Αννιώς / περήφανα υποκλίθειν!
Ακούμπησε στο μπράτσο μου / περίπατος στο πάρκο / πολλές κουβέντες είπαμε / μια πάνω και μια κάτω!
Γλυκό καφέ και παγωτό της πρόσφερα στην πόλη / κι εκείνη μ’ ερωτεύτηκε / και απορήσανε όλοι!
Πως τα κατάφερα εγώ / το νου της να της κλέψω / και δυο γυναίκες στο εξής / να έχω για να θρέψω;


1 Απριλίου 2022


Μαρία Φετοκάκη



  © 2011 - 2022 vasileoniko.gr
Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης