Ένας δικτυακός τόπος αφιερωμένος στο χωριό μας!

Επισκέπτες
 Σήμερα : 13 
 Εχθές : 27 
 Συνολικά : 169789 
27.05.2024, 10:44 Europe/Athens
Γιορτάζουν

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Κάποτε τον Αύγουστο... θυμάσαι;

Κάποτε τον Αύγουστο... θυμάσαι;



Κι όπως βρισκόμαστε πια στον τελευταίο καλοκαιρινό μήνα, η σκέψη μας μετρά αντίστροφα, παρασύροντάς μας σε φθινοπωρινές σκέψεις.
-Κι από Αύγουστο χειμώνα, λέγαμε παλιά…..
-Που να το ξεστομίσεις αυτό τώρα. Τώρα που οι περισσότεροι ξεκινούν Αύγουστο, τις καλοκαιρινές διακοπές τους;
Κι έτσι όπως το μελτέμι παρασύρει τις σκέψεις μας, δροσίζει τα αναψοκοκκινισμένα κορμιά μας, ταξιδεύει μικρά και μεγάλα πλεούμενα με τσιτωμένα τα λευκά πανιά τους, κόντρα στον άνεμο και τις επιθυμίες τους, προχωρούν οι μέρες κι αυτού του Αυγούστου!
Το φθινόπωρο αργεί πλέον να ‘ρθει και ο Αύγουστος σαν καλός οικοδεσπότης, παρά την ζέστη που τον καταβάλλει, τρέχει να τα προλάβει όλα, για να μείνει μια όμορφη ανάμνηση, στην σκέψη και στις καρδιές όλων! Τώρα που ακόμα η άμμος και τα βότσαλα δεν προλαβαίνουν να δροσίσουν, ούτε τις νύχτες, τώρα που τ’ αστέρια κατρακυλούν στο στερέωμα, προσπαθώντας να διακρίνουν τα κρυφά μυστικά, αυτής της ολοστρόγγυλης μπάλας, της γης μας, που αδιάκοπα στριφογυρίζει στα πόδια τους!
Τώρα που η σελήνη του χαρίζει απλόχερα, δυο ολόγιομες, πυρακτωμένες Πανσελήνους, οδηγούς στις έναστρες νύχτες του, δώρο μοναδικό, μαγικό, και συναρπαστικό! Τώρα που ο ήλιος ξεκινά την ελλειμματική πορεία του, χαρίζοντάς μας, ήρεμες, αγουροξυπνημένες αυγούλες, μα και γλυκές έναστρες νύχτες, τώρα βασιλεύει ο θεός Αύγουστος…..
Μελένιος μήνας, μιας και όλα έχουν ωριμάσει και σταλάζουν την γλύκα τους στο πιάτο μας. Και γευόμαστε τα μελιστάλαχτα στρουμπουλά σύκα, κάτω από τον παχύ ίσκιο της συκιάς και προσμένουμε υπομονετικά, την στιγμή που οι τριζάτες ρόγες της κληματαριάς μας, θα στολίσουν την φρουτιέρα μας και τα τελευταία ξερικά πεπόνια, θα ενώσουν την γλύκα τους, με την αψάδα της αλμύρας ενός κομματιού φέτας, που θα τα συνοδεύει……..
Όλα τα έχει το Ελληνικό καλοκαίρι, δεν χρειάζεται να τα ψάξεις, σε όποιο τόπο κι αν πας, σε όποιο σημείο κι αν βρεθείς, κάτι έχει να σου προσφέρει! Και ξαπλώνεις στην άμμο κι αφήνεις το κύμα να δροσίζει τα πόδια σου, ενώ το αλμυρίκι λίγο πιο πάνω, μάταια αναζητά λίγη από τη δροσιά που εσύ απολαμβάνεις!
Κι έρχεται εκείνη η ευλογημένη ώρα του μεσημεριού κι αρχίζει το στομάχι να διαμαρτύρεται και ο ουρανίσκος αναζητά τη νοστιμιά της γεύσης!
Βασίλισσα του τραπεζιού η ελληνική σαλάτα, που γυαλοκοπά στο αγκάλιασμα της με τις χρυσαφένιες στάλες του λαδιού!
Κατακόκκινη αφέντρα η ντομάτα, σ’ ένα στριφογύρισμα μπάλου, με το κρεμμύδι, την κάπαρη και το αγγουράκι, χρωματιστές φιγούρες σ’ ένα παραδοσιακό κύκλο χορού και στο κέντρο, σαν κατάλευκο τσεμπέρι, η λαδωμένη φέτα, πασπαλισμένη με θεϊκή ρίγανη, από τα ψηλά κι απάτητα τούτης της γης!!
Στην πιατέλα περήφανα τα μελωμένα γεμιστά και παραδίπλα αδελφωμένα τα μικρά στρουμπουλά ντολμαδάκια, με το μάραθο, να κατακτά την καρδιά και τον νου τους! Λαχταριστοί κολοκυθοκεφτέδες και στο πλάι η λευκή οπτασία του γιαουρτιού, με τον άνηθο να μπλέκεται στα πόδια της.
Ότι βγάζει τούτη η γη, μα και ότι ωριμάζει αυτή την εποχή, γίνεται μερακλήδικος μεζές, που ξετρελαίνει τους πάντες.
Κι ας έχει πολυκοσμία κι ας ακούς κάθε λογής κουβέντες κι ας βλέπεις κάθε λογής κι εθνικότητας ανθρώπους, πλάι σου. Τι πειράζει ;
Σαν θα στρωθεί αυτό το ευλογημένο Ελληνικό τραπέζι, με το καρό τραπεζομάντηλο, την ψάθινη χρωματιστή καρέκλα, την κανάτα με το δροσερό νεράκι και την ψάθινη ψωμιέρα, με το λαδωμένο, ψημένο ψωμάκι, αναστενάζει ο ουρανίσκος, από τη νοστιμιά και τον πλούτο της γεύσης! Η ίδια κι απαράλλακτη γεύση, είτε βρίσκεται δίπλα στο κύμα, είτε κάτω από την πυκνή φυλλωσιά κάποιου πλατάνου, στις δροσερές πλατείες των χωριών μας……..
Κι αλλάζει η διάθεση και γεμίζουν τα ποτήρια θεϊκό κρασάκι και μ’ ένα στην υγειά μας, κατεβαίνουν όλες οι πίκρες και τα βάσανα και γίνονται χαρά και πάμε παρακάτω, σε πιο όμορφα και φωτεινά μονοπάτια……
Τότε πιστεύω καταλαβαίνουμε, πόσο τυχεροί άνθρωποι είμαστε, που ζούμε σ’ αυτόν τον όμορφο και σπάνιο τόπο, που μυρίζει αλμύρα, θρούμπι, βασιλικό, γιασεμί και μπουγαρίνι.
Κάποτε τον Αύγουστο… θυμάσαι; Και η ζωή παίρνει τα πάνω της και προχωρά αρκεί να ‘χουμε την υγειά μας!


13 Ιουλίου 2023


Μαρία Φετοκάκη



  © 2011 - 2024 vasileoniko.gr
Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης