Ένας δικτυακός τόπος αφιερωμένος στο χωριό μας!

Επισκέπτες
 Σήμερα : 31 
 Εχθές : 45 
 Συνολικά : 91933 
11.04.2021, 12:10 Europe/Athens
Γιορτάζουν

Το Χωριό μας » Διάφορα » Λογοτεχνικές Ματιές » Η διαφορετικότητα αυτών των Χριστουγέννων

Ας συμφιλιωθούμε με τη διαφορετικότητα αυτών των Χριστουγέννων



Αυτή την περίοδο, που όλοι πασχίζουμε να συλλάβουμε την κλίμακα των απρόσμενων αλλαγών, λόγω της πανδημίας, που ανυποχώρητη και επίμονη καλείται, δυστυχώς για μας, να σβήσει το πρώτο κεράκι της ζωής της, πάνω σε μια πικρή τούρτα μαγισσών και φαντασμάτων, όπως συμβαίνει σε όλα τα κακά παραμύθια!

Κάτι όμως θα πρέπει ν’ αλλάξει, έρχονται Χριστούγεννα και η χαρά πρέπει με κάθε τρόπο να διαδεχθεί την λύπη, την απομάκρυνση, την καραντίνα!

Η μοναξιά που βιώνουμε, ιδιαίτερα έντονα αυτές τις μέρες, οι προσδοκίες που μεγαλώνουν και συχνά πέφτουν στο κενό, μας διαφοροποιεί!

Είναι ίσως η στιγμή να επιστρέψουμε σε πιο ουσιαστικά πράγματα, να τους δώσουμε μια άλλη αξία, με την ελπίδα ότι η ζεστασιά και η ανθρωπιά πάντα θα βρίσκει ανοιχτό δρόμο, να δρά και να φωτίζει, ακόμα και τις πιο σκοτεινές στιγμές μας! Όσο για την ευτυχία, τι να πω, φαντάζομαι ότι πάντα θα είναι κρυμμένη κάπου, περιμένοντας την στιγμή να αποδράσει!

Όσο πεζή κι αν έχει γίνει η καθημερινότητά μας, μια μικρή αναστολή της, μια ανάσα, μια εκεχειρία από τις φωνές και τις συγκρούσεις, μια ευχή για υγεία στον κόσμο και στους δικούς μας ανθρώπους, ένα αργό άνοιγμα της αυλαίας που θα επιτρέψει να φανεί η μαγεία, μια ζεστή κουβέντα, ένας απρόσμενος έρωτας, μια ακριβή, τρυφερή αγκαλιά από τα παιδιά μας και να το θαύμα! Τόσο απλά, τόσο ταπεινά, τόσο παραμυθένια! Ας μην ανατρέχουμε στα κλειστά μπαούλα της μνήμης μας για κάποια όμορφα, νοσταλγικά, αλλοτινά Χριστούγεννα, γιατί τίποτα πιά δεν θα παρομοιάζεται με το φοβισμένο, άτονο και άχρωμο παρόν μας! Υπάρχουν ακόμα, αρκετοί ζωντανοί μάρτυρες, άνθρωποι που έζησαν στην αστική-λαϊκή μεταπολεμική Αθήνα, που εξωράιζε τα άσχημα, χαρίζοντας έναν ανέλπιστο αέρα προσδοκίας και ευτυχίας, στους ταλαιπωρημένους κατοίκους της!

Ίσως κάποια ομοιότητα να έχει εκείνη η εποχή με το σήμερα.

Είναι όμως πολύ δύσκολο, θα έλεγα, για τους νεώτερους, να καταφέρουν να ταξιδέψουν πίσω στο τότε και να νοιώσουν εκείνη την αίσθηση της φτωχής αλλά αξιοπρεπούς πολυτέλειας που γεννιόταν, γιατί απλά δεν την είδαν ποτέ και δεν την έζησαν!

Ήταν τότε που σχεδόν όλη η Ελλάδα, παραμονές Χριστουγέννων, βημάτιζε στριμωγμένη από το Σύνταγμα ως την Ομόνοια, κάτω από χιλιάδες γιρλάντες με πολύχρωμα λαμπιόνια και με τις απαστράπτουσες λιμουζίνες σε βήμα σημειωτόν, να περνούν από δίπλα τους σαν το πρώτο σημάδι εξευρωπαϊσμού την δεκαετία του '60 …

Ήταν όμως αυτό που αποτύπωνε την αυγή της Αθηναϊκής- Ευρωπαϊκής ζωής, σ’ ένα άλμπουμ νοσταλγίας, που δεν ξανάγινε!

Ο αέρας που φύσηξε από το ανοιχτό παράθυρο, πάνω από την πιατέλα με τους ολόλευκους κουραμπιέδες, σήκωσε ένα άσπρο σύννεφο άχνης, που έπεσε ανάλαφρη πάνω στο αγαπημένο μου παλιομοδίτικο, βελούδινο τραπεζομάντηλο της γιαγιάς και με επανέφερε στο περίεργο σήμερα.

Όνειρα που έρχονται που και που σαν ιλουστρασιόν καρτ-ποστάλ και ταράζουν γλυκά και νοσταλγικά τον ύπνο μου και που ταξιδεύουν ζωντανά τις αναμνήσεις μου.

Πάντα όμως τα Χριστούγεννα συνηθίζουν να γεννούν όνειρα, αυτό είναι εξ άλλου και το κόλπο των εορτών κι εσύ καλείσαι να το δεχθείς και να το ζήσεις!!!! Γιατί όλοι μας έχουμε ένα καλό λόγο και μια αιτία να χαμογελάμε και ειλικρινά, θα πρέπει να το επιδιώκουμε συχνά!

Η ζωή συνηθίζει να κρύβει κομμάτια, από ένα τεράστιο πάζλ, που ενώ προσπαθεί να το ολοκληρώσει, πάντα θα υπάρχουν κάποια χαμένα κομμάτια του! Κι αυτό γίνεται για να μην βαριέσαι να ασχολείσαι μαζί της κι εκείνη με σένα! Και η ανθρώπινη ψυχή όμως, πάντα θα ψάχνει την αγαλλίαση, την αγάπη και την λύτρωση και θα απομακρύνεται από κάθε τι, που θα την κουράζει και θα την αποπροσανατολίζει!

Πριν από λίγες ημέρες έπεσε στα χέρια μου μια συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας, Αναστάσιου. Στα 91 του χρόνια διαθέτει ακόμα πέραν της διαύγειας, την λεπτότητα του αριστοκράτη του πνεύματος, την ταπεινότητα, την ψυχική θέρμη του ανθρώπου που αφιέρωσε όλον του τον βίο σε έργα αγάπης και που δεν φοβάται να επαναλαμβάνει ότι:

Δεν είμαστε εμείς οι κληρικοί η εκκλησία. Εκκλησία είναι κάθε βαφτισμένος άνθρωπος. Και συνεχίζει: Αδυνάτισε η πίστη μας, λείπει πλέον η αίσθηση των ορίων! Πρέπει όμως να προωθήσουμε την εξουσία που κατανοεί και συγχωρεί και όχι αυτή που περιφρονεί και μνησικακεί, γιατί τότε μόνο θα κατανοήσουμε ότι όλες οι δοκιμασίες μας οφείλονται σε πνευματική κρίση! Μόνο η εξουσία της αγάπης είναι αυτή που μπορεί να νικήσει την αγάπη για εξουσία. Αστείρευτη πηγή αγάπης παραμένει η αλήθεια! Η Αγάπη είναι η πεμπτουσία της ζωής! Και καταλήγει με τον σεμνό του λόγο:

Η Θρησκεία μας είναι η πυρηνική ενέργεια που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ειρηνικούς σκοπούς και όχι για προστριβές και πολέμους! Γιατί το αντίθετο της ειρήνης δεν είναι ο πόλεμος, αλλά ο εγωκεντρισμός, είτε ατομικός, είτε συλλογικός, είτε φυλετικός, είτε εθνικός!!

Με λόγια απλά μιλάει για τη θρησκεία, την αγάπη, την εξουσία, πιστεύει ότι αυτή την περίοδο ο Θεός μας δοκιμάζει. Όμως δεν είναι η πρώτη φορά.

Έχουμε δυνάμεις να ξεπεράσουμε και αυτή την δοκιμασία, όχι με την επιβολή, αλλά με σύνεση, υπακοή στους ειδικούς και ατομική ευθύνη.

Μπορεί να χρειασθεί κι άλλος χρόνος ταλαιπωρίας και εγκλεισμού μας, ας προσπαθήσουμε όμως όλοι μας, να μην υψώνουμε μόνο τις φωνές του εγωιστικού θέλω μας, ας το παραμερίσουμε για λίγο προς όφελος της κοινής ειλικρινούς προσπάθειας των πολλών!

Ας σηματοδοτήσουν αυτά τα Χριστούγεννα την απαρχή μιας πιο σωστής σκέψης και πράξης για όλους μας!

Ευτυχισμένα Χριστούγεννα!


9 Νοεμβρίου 2020


Φετοκάκη Μαρία



  © 2011 - 2021 vasileoniko.gr
Κατασκευή : Φώτης Φραγκάκης